Konflikt w Iranie zagraża globalnemu bezpieczeństwu żywnościowemu z powodu niedoborów nawozów

Zakłócenia w produkcji i eksporcie nawozów na Bliskim Wschodzie spowodowane eskalacją konfliktu w Iranie stanowią zagrożenie dla światowego rynku żywności i mogą spowodować gwałtowny wzrost cen żywności. Głównym węzłem dostaw jest Cieśnina Ormuz, przez którą przechodzi około 35% światowego eksportu mocznika i 45% eksportu siarki – kluczowych komponentów do produkcji nawozów – donosi Financial Times.

Eksperci ostrzegają, że w przypadku przedłużających się zakłóceń plony w pierwszym sezonie mogą spaść nawet o 50%. Będzie to miało bezpośredni wpływ na ceny konsumenckie: chleb może podrożeć w ciągu 6-10 tygodni, jaja w ciągu kilku miesięcy, a wieprzowina i brojlery w ciągu około sześciu miesięcy.

Koszty nawozów już wzrosły. Na przykład cena mocznika na Bliskim Wschodzie wzrosła o 130 USD do 575-650 USD za tonę, podczas gdy eksport mocznika z Egiptu wzrósł o 125 USD do 610-625 USD za tonę. Europejskie kontrakty terminowe na amoniak również wzrosły o 130 USD do 725 USD za tonę.

Analitycy zauważają, że obecne zakłócenia mogą okazać się bardziej niszczycielskie niż szok żywnościowy z 2022 roku, kiedy wojna na Ukrainie spowodowała gwałtowny wzrost cen energii i nawozów. W przeciwieństwie do tamtego czasu, obecnie fizyczna blokada Cieśniny Ormuz bezpośrednio zagraża dostawom surowców potrzebnych do produkcji nawozów.

W szczególności QatarEnergy zawiesił produkcję mocznika, amoniaku i siarki w kompleksie Ras Laffan po ataku dronów, a Iran całkowicie wstrzymał produkcję amoniaku. Tymczasem cena gazu używanego do produkcji nawozów azotowych podwoiła się w ciągu kilku dni, co dodatkowo zwiększyło koszty produkcji.

Prezes Yara International, Svein Tore Holseter, powiedział, że zakłócenia następują w krytycznym momencie dla rolników na półkuli północnej, którzy rozpoczynają wiosenne nawożenie. Dodał, że najbardziej ucierpią najbardziej narażeni konsumenci, co może doprowadzić do powszechnych globalnych niedoborów żywności i wzrostu cen kluczowych produktów żywnościowych.

Sytuacja ta uwypukla zależność globalnego sektora rolnego od stabilnych dostaw surowców z regionu oraz znaczenie dywersyfikacji źródeł nawozów, aby uniknąć poważnych zakłóceń w przyszłości.