W 2024 r. około 4,2 mln osób w Unii Europejskiej pozostawało bez pracy przez rok lub dłużej, co stanowi 1,9% ogółu pracowników w wieku 15–74 lat. Oznacza to, że według Eurostatu prawie co trzecia osoba bezrobotna w UE była bezrobotna długotrwale.
Statystyki ujawniają również istotne różnice regionalne. Spośród 195 regionów NUTS 2, dla których dostępne są dane, 82 regiony miały stopę bezrobocia długoterminowego powyżej średniej UE, podczas gdy 106 regionów miało stopę bezrobocia długoterminowego poniżej średniej, a tylko siedem regionów miało stopę bezrobocia długoterminowego powyżej średniej.
Najwyższe wskaźniki odnotowano w południowych krajach UE i francuskich departamentach zamorskich. Liderami pod względem długotrwałego bezrobocia były hiszpańskie miasta autonomiczne Ciudad de Melilla (16,3%) i Ciudad de Ceuta (15,8%). Wysokie wskaźniki odnotowano również we francuskich regionach zamorskich: Gwadelupie (11,4%) i Reunionie (8,2%).
We Włoszech długotrwałe bezrobocie utrzymywało się na wysokim poziomie na południu kraju: w Kampanii – 9,9%, Kalabrii – 8,3%, Sycylii – 8,0%. Regiony te są tradycyjnie uważane za najbardziej narażone ze względu na zacofanie gospodarcze i wysoki poziom bezrobocia strukturalnego.
Z kolei sytuacja jest bardziej stabilna w regionach północnych i centralnych UE. W 52 regionach stopa długotrwałego bezrobocia utrzymywała się poniżej 1%, w tym w północnej Belgii, Czechach, Danii, Holandii, Austrii, Polsce i na Malcie. Najniższe wskaźniki, 0,4%, odnotowano w czterech regionach: Pradze i Czechach Środkowych w Czechach oraz Utrechcie i Brabancji Północnej w Holandii.
Dane z 2024 r. potwierdzają zatem znaczne zróżnicowanie terytorialne w zakresie długotrwałego bezrobocia. Najbardziej narażone pozostają kraje południowe i regiony oddalone, podczas gdy obszary północne i centralne odnotowują stale niskie wskaźniki, co pokazuje, jak ważna jest regionalna polityka zatrudnienia i rozwoju gospodarczego w ograniczaniu długotrwałego bezrobocia.
e-news.com.ua
